Ο Δήμος Κάτω Νευροκοπίου είναι ορεινός και απομονωμένος Δήμος της Βόρειας Ελλάδας, συνορεύει με τη Βουλγαρία και ανήκει στην Π.Ε. Δράμας, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Καταλαμβάνει έκταση 874,1 τ.χ. και αριθμεί 5.323 μόνιμους κατοίκους (Απογραφή ΕΛΣΤΑΤ 2021). Ο πληθυσμός κατανέμεται σε 20 οικισμούς διάσπαρτους σε όλη την επικράτεια του, με αποστάσεις μεταξύ των οικισμών που υπερβαίνουν τα 60 χλμ. σε ορισμένες περιπτώσεις. Η περιοχή είναι γνωστή για τις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, με ανάγκες θέρμανσης 9 μήνες τον χρόνο.
Από το Βαθύτοπο, ήταν ο λόγιος και μοναχός Ιωάννης Συμεωνίδης (1785-1850). Επίσης, από την περιοχή του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου κατάγονταν πολλοί επιφανείς αγιογράφοι του 19ου αιώνα, όπως ο Στέργιος Γεωργιάδης και ο Γεώργιος Ζυρνοβίτης (από το Κάτω Νευροκόπι) και ο Δημητρίου (από το Κατάφυτο), οι οποίοι αγιογράφησαν τις εκκλησίες της περιοχής: στην κώμη του Κάτω Νευροκοπίου και στα χωριά Δασωτό, Κάτω Βροντού, Περιθώριο, Λευκόγεια, Παγονέρι, Βώλακα, Ακρινό, Λιβαδάκι, Οχυρό, Εξοχή, Βαθύτοπο και Γρανίτη, την περίοδο 1812-1890.
Οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Κάτω Νευροκοπίου συμμετείχαν στους αγώνες για τη Μακεδονία κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Σπουδαιότεροι Μακεδονομάχοι ήταν ο Ιωάννης Αβριώνης από το Περιθώρι, ο Δημήτριος Πέντσας από το Παγονέρι και ο Άρμεν Κούπτσιος από το Βώλακα.
