Ο ναός του Αγίου Δημητρίου στο Οχυρό Λίσσε ,βρίσκεται στο βόρειο πέρας του οικισμού, ο οποίος είναι κτισμένος σε απόσταση περίπου 40 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της Δράμας, σε υψόμετρο 550 μέτρων. Ο ναός κτίστηκε το 1882, όπως τεκμαίρεται από την ανάγλυφη χρονολογία σε μαρμάρινη πλάκα εντοιχισμένη στη νότια πλευρά του κτίσματος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ιστορία του μνημείου παρουσιάζει η χρήση του ως πρόχειρου πολεμικού νοσοκομείου από τον γερμανικό στρατό κατά την επίθεσή του τον Απρίλιο του 1941 (Μάχη των Οχυρών), για τη νοσηλεία τραυματιών από τις αμυνόμενες ελληνικές δυνάμεις στο Οχυρό Λίσσε, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 200 μέτρων νοτιοανατολικά του ναού.
Ο ναός ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής με στοά και υπερκείμενο γυναικωνίτη στη δυτική πλευρά. Στον κυρίως ναό τα παράθυρα είναι ορθογώνια και επιμήκη, με λίθινα πλαίσια και ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις, χαρακτηριστικό που απαντά συχνά τόσο σε ναούς όσο και σε κοσμικά κτίρια των τελευταίων δεκαετιών του 19ου αιώνα.
Το κωδωνοστάσιο, με ισόγειο και δύο ορόφους, αναπτύσσεται στο μέσο της δυτικής πλευράς της στοάς και προβάλλεται στις τρεις ελεύθερες πλευρές του (βόρεια, δυτική και νότια). Στην καθ’ ύψος απόληξή του φέρει μεταγενέστερη τσιμεντένια προσθήκη, η οποία πιθανότατα αντικατέστησε κατεστραμμένο φανό.
Σε καλή κατάσταση διατηρείται το αρχικό ξύλινο τέμπλο του ναού. Αποτελείται από δύο σειρές εικόνων στο κεντρικό τμήμα του επιστυλίου και από μία σειρά στα πλάγια, με προβολή των πλευρικών τμημάτων προς τον κυρίως ναό. Το τέμπλο, σήμερα επιχρισμένο με λαδομπογιά, εντάσσεται στον τύπο των απλών νταμπλαδωτών τέμπλων, όπου η ξυλόγλυπτη διακόσμηση περιορίζεται στα βημόθυρα της Ωραίας Πύλης και στην επίστεψη, από την οποία διατηρούνται σήμερα ελάχιστα στοιχεία.
Από τις αρχικές εικόνες του τέμπλου δεν διατηρείται καμία. Στη θέση τους υπάρχουν εικόνες ναζαρηνής τεχνοτροπίας, οι οποίες, σύμφωνα με τις επιγραφές τους, φιλοτεχνήθηκαν τη δεκαετία του 1960 (1964, 1969) από τον δραμινό ζωγράφο Μενέλαο Φειζόγλου. Στην αρχική ξυλόγλυπτη σκευή του ναού ανήκουν επίσης ο άμβωνας και ο δεσποτικός θρόνος.
Μετά την κατασκευή νέου ενοριακού ναού στον οικισμό, αφιερωμένου στην Αγία Τριάδα, το 1972, ο ναός του Αγίου Δημητρίου περιήλθε σε αχρησία και έκτοτε λειτουργείται μόνο κατά την ημέρα της εορτής του αγίου.
Πληροφορίες : Βασίλης Μεσσής, από το ειδικό βιβλίο-λεύκωμα «Από πέτρα και ξύλο σε σάρκωμα και γλυκασμό».
